Başınız darda mı?
Zor günler hiç mi gitmiyor?
İşlerin yanlış gittiğini mi düşünüyorsun?
Olan biten her şey tuhafınıza mı gidiyor?
Kendinizi yalnız mı hissediyorsunuz? Yalnız mısınız?
Hep eskiyi mi arıyorsun?
Aradığın sorduğun hep kayıp mı? Arayan soranın yok mu?
Etrafında sevdiklerin birer birer eksiliyor mu?
İletişim ve ulaşımın bu kadar kolay olduğu bu zamanda; gurbettekiler daha mı uzakta geliyor sana?
Sürekli eskiden böyle miydi? Niye böyle olduk diye mi düşünüp duruyorsun?
Kendinden bir şeylerin eksildiğini mi hissediyorsun?
Yolların hep uzun, sokakların çıkmaz mı oluyor?
Hareketsiz durduğun halde, geriye gittiğini mi hissediyorsun?
Sular eskisi gibi akmıyor, karlar eskisi gibi yağmıyor, rüzgar eskisi gibi esmiyor mu?
Emeklerinin boşa çıktığını, beklentilerinin sonsuza uzadığını mı düşünüyorsun?
İstediğin yere gidemiyor, istediğin yerde kalamıyor, istediğinle olamıyor musun?
Barış, özgürlük, mücadele, devrim, arkadaşlık, dostluk artık anlamını yitirmiş mi geliyor sana?
Yaşadığın yerden başka yerde olmanın daha mı iyi olacağını düşünüyorsun?
Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını mı düşünüyorsun?
Toprağınız artık eskisi kadar cömert davranmıyor mu? Sen toprağına sahip olabiliyor musun?
Gördüğünüz her şey, duyduğunuz her şey bir algı gibi mi geliyor sana.
Her şeyin tersine, kötüye gittiğini gördüğünüz halde aksini iddia edenler mi var?
Bilmediğiniz, duymadığınız ilginçlikler, kalleşlikler mi geziyor etrafında?
Haberlerin her gün aynı olduğunu düşünüp; sonra yeni saçmalıkların olmadığı daha iyi diyerek seviniyor musun?
Ve bunlardan kimsenin haberi yok mu?
Pandemiden çok mu sıkıldın?
Yalnız değilsin hep öyleyiz.
Güzel günler elbet gelecek.
Şimdilik sen bir türküye sığın.